شگفتی
آرامش باز میگردد و تو در شگفت می مانی از نیروی خویش .از اینکه به رغم ضعف خود چه مایه توانایی . میبایست خویشتن را از دام اوهام برهانیم . اگر که از آن سریم. باید ایمان داشته باشیم که به هنگام ، تنها از فرزانگی خویش مدد باید جست.
خش خش برگهای پاییزی زیر قدمهایم به من میگویند بگذار تا فرو افتی آنگاه راه آزادی را بازخواهی یافت.
نظرات ()
